Ölüm/süz...

    Paylaş
    avatar
    vera..
    YETKİLİ

    YETKİLİ

    Kadın
    Mesaj Sayısı : 273
    Yaş : 27
    Okul : uludağ ünv./ ilahiyat
    İleti : '' tevbe lâzım, ettiğimiz tevbeye..! ''
    Ruh hali :
    Teşekkür : 104
    Puanı : 383
    Kayıt tarihi : 24/03/09
    031009

    Ölüm/süz...

    Mesaj  vera..

    Ölüm/süz...





    Şehirde hüzün var.
    Mateme bürünmüş bir adamın çığlığıdır kulaklarını çınlatan.
    Eceli yolda sevdamın.
    Ve başını bekliyorum kaybetmeye korktuğum düşlerimin.
    Gitmek kalmayı istemekti gözlerinden.
    Ömür boyu sürdürebilmekti sevdayı bizde.
    Oysa bir kelebeğin soluğuna sığdırmışız aşkın ömrünü.
    Yeşiline düş kurduğumuz resmin üzerine ayrılığı karaladın.
    Tualimizden kaçtı tüm renkler. Ve sadece iki renk yaşatabildik içimizde.
    Koyu siyah ve yalancı bir beyaz .
    Sen kabusları boyadığın sahte beyazları al ve git artık.
    Bana kalsın karalar, siyah dahada bir yakışır hüzüne.
    Uzun uzun bak şimdi hayatına. Her bir santiminden kanaya kanaya geçtim.
    Ceplerime doldurduğum kırılgan umutlarımı kaybettim giderken.
    Ve kalbimin yamalı köşesinden amansız bir ayrılığa kaçtın sen.
    Gözlerine mil çekilmiş yarınlara doğru koşarken boşluğuna yuvarlandım.
    Soluksuz bir ağlayış kapladı evreni.
    Hadi gücün yetiyorsa sustur yitirdiklerine çağlayan seli. Bak düştüm, içim acıdı.
    Dindirsene küle çeviren ateşini.
    Sen iyisimi bir ölüm boyu git benden. Faili meçhul kalayım,
    failim meşru ol bende...

    Ardı ardına silinip gidiyor içinde sen olan günceler.
    Manasız kelimeler dizildi seni düşümeye yeltenen aklıma.
    Bir bıçak kesiği gibi saplandın kalbime,
    sonra yırtarak sinemi çekip gittin.
    Kalbim kanadı, izin baki kaldı ömrümde.
    Utanılası bir yarayı utanmadan taşıyorum.
    Öyle ya ;
    aşktan ölmenin Habil'liğini, öldürenin Kabil'liğinden biliyorum.
    Ve şimdi bıraktığın yangın köze döndü,
    kül rüzgara karıştı.
    Savurdum içimin kıyılarına bulaşmış senliği.
    İşte şurada, ömre yürüdüğümüz yıldız dolusu bir sahrada,
    seni hatırlatan bir gidişin ayak izlerini yok etti hazan yeli.
    Biçare gecelerimin sabahsızlığı kâr kaldı yanıma.
    Sen şimdi beyazlarınla sahte mutluluklar çizerken,
    ben senden arta kalan mutluluk kalıntılarımı siyaha boyuyorum.
    Ki onlarıda çok görüp, bir hiçe sürüklemesin serabın.
    Apansız çekip gidiyorum artık varolduğun heryerden.
    Olacaksa bu hayatın en ufak zerresinde dahi senden bir iz,
    bilki gözlerinden firar etmiş bir can çekemez bunca gafleti.
    Ve ölüm denen göçün kervanına takıldım, gözleri ecel bakan yüzün hayaliyle.
    Bir makber dolusu huzura gömüldüm, kalp istirahatte.
    Ta ki Münker ruhuma senden soruncaya kadar...


    Ahmet KARAKAYA




    _________________


    '' hiç olurken duyduğum yüksek acı
    beni iyileştiriyor..! '' acz.
    Bu yazıyı burda paylaş : Excite BookmarksDiggRedditDel.icio.usGoogleLiveSlashdotNetscapeTechnoratiStumbleUponNewsvineFurlYahooSmarking

    avatar

    Mesaj Bir Paz Ekim 11, 2009 10:48 am  NuR ..

    Bir makber dolusu huzura gömüldüm, kalp istirahatte.
    Ta ki Münker ruhuma senden soruncaya kadar...


    çok güzelmiş mest oldum.. teşekkürléR

      Forum Saati Salı Ekim 17, 2017 7:40 am